«It was a pleasure, Captain Naves…»

4 Ιουνίου , 2009

Απροετοίμαστος. Αυτή πρέπει να είναι η κατάλληλη λέξη. Αλλά πώς μπορείς να προετοιμαστείς; Δεν μπορείς. Μάλλον… Θα γλιστρήσει αθόρυβα, απροειδοποίητα, από εκεί που δεν την περιμένεις, από ρωγμές που δεν ξέρεις καν ότι υπάρχουν ή τις θεωρούσες κλειστές… τσιμεντωμένες… Ίσως πάλι να ήταν εκεί από καιρό και απλώς περίμενε το ερέθισμα που θα τραβήξει την περόνη – ένα βλέμμα, μια χειρονομία, μια συγκεκριμένη οπτική γωνία από την οποία, ξαφνικά, αντικρίζεις ένα κατά τα άλλα εντελώς γνώριμο τοπίο… Η περόνη φεύγει, αλλά αυτό που ακολουθεί δεν είναι έκρηξη, μοιάζει περισσότερο με βρύση που ανοίγει και σε πλημμυρίζει αργά, ειρηνικά, σχεδόν ευπρόσδεκτα
Είναι Δευτέρα βράδυ, 1 Ιουνίου, κάθομαι στο παρατηρητήριο και κοιτάω τη νύχτα πέρα από τα κίτρινα φώτα του φυλακίου… Είμαι εδώ πάνω από δύο μήνες, έχω αφήσει πίσω φίλους και δικούς, πρόσωπα και μέρη αγαπημένα, και δεν μελαγχόλησα ποτέ, ούτε μια φορά, ούτε μια στιγμή, μέχρι σήμερα – καυτό απόγευμα, κόλαση, ο Ιούνιος μας διαπιστεύθηκε με ζοριλίκια, θολή ατμόσφαιρα, αέρας, κι εμείς φορέσαμε τις στολές μας, αρβύλες και μπλε μπερέ, και παραταχθήκαμε τιμητικά για να αποχαιρετήσουμε τον λοχαγό Naves.
Μετάθεση.
Mijek.

P1010468

Fucking Brazilian τον φωνάζαμε σχεδόν όλοι – ήταν αξιωματικός επιχειρήσεων, G3, υπεύθυνος για το πρόγραμμα και τη σύνθεση των περιπόλων και των υπηρεσιών, θέση ελάχιστα αξιοζήλευτη, μια και όλοι, διαρκώς, έχουν παράπονα, γκρινιάζουν… “Fucking G3…”, “fucking Brazilian…”, μέχρι που ένα βράδυ αναγκάστηκα να επέμβω, “gentlemen, σας παρακαλώ, δεν είναι ευγενικό, δεν ακούγεται και ωραίο… προτείνω να τον φωνάζουμε Foxtrot Bravo – FB – από τα αρχικά των λέξεων Fucking Brazilian”, και από εκείνη την ημέρα έγινε ο Foxtrot Bravo, μοιραζόμενος το όνομα με ένα από τα 500 GPS waypoints της αχανούς περιοχής ευθύνης τού Oum Dreyga…

P1010479

Ο Jeno, ο Ούγγρος αξιωματικός προσωπικού (G1), διαβάζει το Certificate of Appreciation. Με πιάνω να απολαμβάνω τη σύντομη, κοφτή, μεστή τελετουργία, πράγματα που φανταζόμαστε ότι γίνονται στο στρατό, πράγματα που τα ξέρω μόνο από ταινίες… Ο υποδιοικητής δίνει προσοχή, αναφέρει στον διοικητή, επιστρέφει στη θέση του, δίνει ημιανάπαυση, ο αξιωματικός προσωπικού διαβάζει το CoA, ο διοικητής το απονέμει στον τιμώμενο, ο οποίος περνάει μπροστά από την παράταξη, μας χαιρετάει όλους, έναν έναν, και υποστέλλει τη σημαία… Δέκα, δεκαπέντε λεπτά, και τέλος…

Κάθομαι στο παρατηρητήριο, κοιτάω τη νύχτα, δυο μήνες τώρα και δεν με έχει πάρει από κάτω ποτέ, και με πιάνω απόψε να μελαγχολώ στη σκέψη ότι αύριο ο γαμημένος Βραζιλιάνος φεύγει…

Λοχαγός του πεζικού, σκληρός επαγγελματίας, τυπίκουρας με σύνθημα “sacrifice”. Sacrifice for the mission… Τρέφω έναν αυθόρμητο, πηγαίο σεβασμό για τέτοιου είδους ανθρώπους, έναν σεβασμό που καθόλου δεν με εμποδίζει – απεναντίας, με σπρώχνει – να τους τη λέω με κάθε ευκαιρία. Ένα από τα πρώτα πρωινά μου εδώ πάω να μπω στην τραπεζαρία, ο Naves βγαίνει, περνάει από μπροστά μου, δεν μιλάει, πάει προς το δωμάτιό του. Τον αφήνω να κάνει 3-4 βήματα. “Hey, Naves…”
Γυρίζει. Γυαλιά ηλίου. Ανέκφραστος.
“Στην πατρίδα σου δεν λέτε καλημέρα;”
Χαμογελάει, πλησιάζει. “Η γυναίκα μου συνέχεια παραπονιέται γι’ αυτό.”
“Ωραία, τώρα ξέρεις ότι έχει δίκιο.»”

“Κοίτα, Naves, θα προσπαθήσω να το πω απλά, έτσι ώστε να το καταλάβει ακόμα και πεζικάριος”. Πλακίτσες που προσπαθούν να κρύψουν το δέος που αισθάνεται ένας αξιωματικός του γραφείου και του laptop, όπως εγώ, απέναντι σε έναν άνθρωπο που, 22 χρονών, φρέσκος ανθυπολοχαγός, βρέθηκε διοικητής διμοιρίας στα σύνορα, βαθιά μέσα στη ζούγκλα του Αμαζονίου.
“60 χιλιόμετρα την ώρα είναι μια χαρά”, μου είπε κάποτε που συζητάγαμε για το όριο ταχύτητας στην έρημο. “Εγώ είχα ένα προωθημένο φυλάκιο στα πέντε χιλιόμετρα από το στρατόπεδό μου, και χρειαζόμουν τέσσερις ώρες με τη βάρκα, μόνο για να πάω…”

Ο Naves έχει μόλις παραλάβει το τιμητικό δίπλωμα. Αρχίζει να περνάει μπροστά από την παράταξη. Φτάνει μπροστά μου. Στεκόμαστε προσοχή. Χαιρετάει. Ανταποδίδω.
“Captain Naves, it was a real pleasure.”
“For me also.”
Αγκαλιαζόμαστε…
Ίσως –ίσως– να του ψιθύρισα στο αυτί “you fuckin’ Brazilian”… Δε θυμάμαι…

P1010490

Κάθομαι στο παρατηρητήριο, η νύχτα με κοιτάει, ηθοποιό της κακιάς ώρας στην άκρη κατάφωτης σκηνής, και προσπαθώ να αφουγκραστώ όλες εκείνες τις ιστορίες από τη ζούγκλα τού Αμαζονίου που θα μείνουν κρυμμένες στο σκοτάδι, εκεί έξω, επειδή συνεχώς το ανέβαλα για αύριο…
Σκέφτομαι τον Naves… Αύριο, όταν θα φύγει με το ελικόπτερο, θα είμαι έξω, σε περιπολία… Αλλά απόψε είναι ακόμα εδώ, μπορώ να κατέβω, να πάρω το μπουκάλι από το δωμάτιό μου και να πάω να τον βρω, να γίνουμε στουπί, να πούμε τις ιστορίες που δεν προλάβαμε να διηγηθούμε, ιστορίες από τις πατρίδες μας, να πούμε ψέματα ο ένας στον άλλον ότι θα τα ξαναπούμε, και να αποχαιρετιστούμε…
Μπορώ… Προλαβαίνω…
Κάθομαι ακίνητος στο παρατηρητήριο, η έρημος νύχτα με κοιτάει, μου μιλάει, προφητεύει τα μελλούμενα – δεν πρόκειται να πας· θα μείνεις για λίγο ακόμα εδώ, μετά θα πάρεις την καρέκλα και θα κατέβεις, θα την αφήσεις στην αίθουσα ενημέρωσης, θα πας στο δωμάτιό σου, θα κοιμηθείς… και δεν θα τον ξαναδείς…
Κι εγώ κάθομαι εκεί, στο παρατηρητήριο, κοιτάζω νοτιοδυτικά, προς τα βουνά που κανένας χάρτης δεν λέει το όνομά τους, και ξέρω ότι έχει δίκιο…

P1010521

P1010528

Advertisements

15 Σχόλια to “«It was a pleasure, Captain Naves…»”

  1. Ανώνυμος said

    γουαου.-

    • desertnaut said

      Αγαπητέ γνωστέ-άγνωστε,

      Συγχαρητήρια! Μόλις καταχωρήσατε το 100στό σχόλιο! Κερδίζετε ποτό της αρεσκείας σας σε γνωστό στέκι της Λυκαβηττού – αν και, δυστυχώς, θα πρέπει να περιμένετε μερικούς μήνες (τουλάχιστον…) για να το εξαργυρώσετε. Αν, παρόλα αυτά, βιάζεστε, παρακαλώ επικοινωνήστε και θα κανονίσω να το αναλάβουν οι τοπικοί μου πράκτορες 🙂

  2. κοκκας said

    Αν και ήθελα να έχω το 101 σχόλιο (καρκινικός αριθμός) με πρόλαβε ο ανώνυμος.

    Σε ευχαριστώ για την αφήγηση. Την είπα στην κόρη μου και κοιμήθηκε με ένα χαμόγελο.

    Φαντάζομαι εκεί ζεις στην πράξη πράγματα που ούτε η θεωρία μπορεί να διδάξει.

    Φίλε (μου επιτρέπεις έτσι??) Ηρακλή αν μπορείς να μου λύσεις μία απορία.

    Ο ήλιος της Σαχάρας σου κάνει ορατά τα ωραία της ημέρας ή σου κρύβει τις ομορφιές της νύχτας?

  3. Ιωάννα said

    Γεια σου Ηρακλή,
    χαίρομαι που σε ξαναδιαβάζω.
    Μοιάζεις λίγο θαλασσόλυκος με το μούσι(σου πάει),
    αλλά κι η έρημος θάλασσα είναι.

    Να’ σαι καλά και τα λέμε.

  4. desertnaut said

    @ κοκκας: Εγώ ευχαριστώ για το πιο ενθαρρυντικό ίσως σχόλιο που έχω λάβει μέχρι σήμερα…

    Ευχαριστώ και για την ερώτηση… Μαζί με σχετική ερώτηση της (ανωτέρω) Ιωάννας παλιότερα, στην ανάρτηση για την πρώτη περιπολία («ΤΙ ΑΚΟΥΣ;»), θα χρησιμοποιηθεί ως έναυσμα για κείμενο… (αργώ, αλλά δεν ξεχνώ!)

    Το 101ο σχόλιο δεν ανήκει στον ανωτέρω ανώνυμο, αλλά στον Δημήτρη, επί του κειμενιδίου «About: deserts & desertnauts»…

    Thanx again and stay tuned…

  5. Επιτελους ο Ιωσιφιδης μου στειλε το λινκ.

    Παω να λουστω αμμο και λογια, τα λεμε οταν τελειωσω την αναγνωση.

  6. desertnaut said

    Κατάλαβα… τσάμπα τον πληρώνω… 😦
    Καλώς ήρθες!

  7. eleni_achill said

    kala ise irakli mou ap’oti diavazo!!!
    na pernas kala k se perimenoume na mas pis istories k apo konta!!!
    😉

  8. desertnaut said

    Έχω την πρώτη μου αμμοθύελλα σε εξέλιξη (από τις 18:30 τοπική), αλλά κατά τα άλλα καλά… 🙂

  9. CAPT NAVES said

    Dear Maj Christos,

    Unfortunately I can’t read greek but maybe one of yours friends could translate and send to my email: guilherme_naves@uol.com.br.

    Best regards,

    Capt NAVES – Brazil

  10. […] μια μέρα, έξω, επικεφαλής περιπόλου, άκουσα τη φωνή τού Naves στον ασύρματο. Ήταν στην αίθουσα υπηρεσίας τού Mijek, […]

  11. […] ολόκληρης της Νότιας Αμερικής στέκεται από πάνω μου – Captain Naves himself… Σηκώνομαι νυσταγμένος. Τρίβω τα μάτια μου… Ο Naves […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: