Grand Theft Photo

12 Ιουλίου , 2009

Μαζί με τις πρόσφατες φωτογραφίες από το ταξίδι μου στα Κανάρια και στο Cabo Verde (περιμένω το αεροπλάνο να φύγω, 10 ώρες καθυστέρηση μέχρι στιγμής και βλέπουμε…), παραδίδω έναν μάλλον μεγάλο όγκο παλιότερων φωτογραφιών, οι οποίες περέμεναν στο σκληρό μου δίσκο κυρίως  λόγω των απελπιστικά χαμηλών ταχυτήτων σύνδεσης στο φυλάκιο.

Enjoy, γιατί θα αργήσετε να ξαναδείτε φωτογραφίες: η κάμερά μου παρέδωσε πνεύμα αμέσως μόλις τελείωσα την πεζοπορία μου στο Santo Antao (οτιδήποτε καλείται να λειτουργήσει στην έρημο έχει μετρημένο χρόνο ζωής…)

  • Η 5η περιπολία (20 & 21 Απριλίου) στην Dakhla: όπου συναντάμε λευκούς αμμόλοφους, kite-surfers στην ακτή του ωκεανού, διασχίζουμε πιθανώς τον Τροπικό του Καρκίνου και παραλίγο να βγούμε στη Μαυριτανία (thanx to Alvaro!)
Desert Highway to Dakhla

Desert Highway to Dakhla

Entrance to the Desert Highway: toll collector

Entrance to Desert Highway: toll collector

  • Η 6η περιπολία με διανυκτέρευση (22 & 23 Απριλίου):  όπου θα κολλήσουμε στην άμμο πεντεξιεπτά φορές, θα πειραματιστώ φωτογραφίζοντας ένα κρανίο και θα επιλέξουμε με τον Antonio να κοιμηθούμε εκτός σκηνής, κάτω από τα αστέρια.
6th patrol - NOP 038

Δύση

Ανατολή

Ανατολή

Έλα να δεις τι έκανες...

Έλα να δεις τι έκανες...

  • Η 10η περιπολία, 2 Μαΐου: όπου, με αφορμή ένα θραύσμα, κάνουμε άσκηση μαρκαρίσματος μη-εκραγέντος πυρομαχικού (Unexploded Ordnance – UXO) (και στην πορεία διαπιστώνω ότι ο Jean-Michel το θεωρεί πραγματικό UXO!!!)
P1000949

(Στάνταρ φωτογραφία πλέον στην τυπική ενημέρωση του φυλακίου)

  • Η 12η περιπολία, 8 Μαΐου (γενέθλια του Thomas Pynchon): όπου συναντάμε γήπεδα ποδοσφαίρου, την άλλη περίπολο που γυρνάει από διανυκτέρευση και ένα κοπάδι καμήλες (και κερνάω τον βοσκό ένα Camel…)
Να το βάλω γκολ;

Να το βάλω γκολ;

Μια σπάνια στιγμή: η περίπολος Hawk, βγαίνοντας, συναντάει την περίπολο Robin που γυρίζει από διανυκτέρευση έξω

Μια σπάνια στιγμή: η περίπολος Hawk, βγαίνοντας, συναντάει την περίπολο Robin που γυρίζει από διανυκτέρευση έξω

Το ήξερα ότι έπρεπε να ζητήσω περισσότερα λεφτά...

Το ήξερα ότι έπρεπε να ζητήσω περισσότερα λεφτά... (γιατί άραγε μου κούμπωσε το πάνω κουμπί;;;)

  • Η 18η περιπολία, 18 Μαΐου: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΚΗΣΗ – όπου συναντάμε ένα πραγματικό -αλλά μη εκρηκτικό- υπόλειμμα ρουκέτας (και, εφαρμόζοντας τις διαδικασίες αναφοράς UXO, αναστατώνουμε όλο τον ντουνιά…)
Το κάναμε ολόκληρο θέμα...

Το κάναμε ολόκληρο θέμα...

Τάφος, ίσως, από την εποχή των εχθροπραξιών, ίσως...

Τάφος, ίσως, από την εποχή των εχθροπραξιών, ίσως...

"Πολλή σκόνη... δεν βλέπω το Low Profile..."

"Πολλή σκόνη... δεν βλέπω το Low Profile..." (άλλη μια στάνταρ φωτογραφία πλέον στην τυπική ενημέρωση)

  • Η 26η περιπολία, 1 Ιουνίου: όπου επιβλέπουμε την καταστροφή πυρομαχικών (και ενός παλιού γνώριμου αντικειμένου…)
"Παιδιά, την επόμενη φορά που θα βρείτε κάτι τέτοιο μην το κάνετε θέμα, εντάξει;"

"Παιδιά, την επόμενη φορά που θα βρείτε κάτι τέτοιο μην το κάνετε θέμα, εντάξει;"

  • Η 28η περιπολία, 6 Ιουνίου: όπου επιβλέπουμε καταστροφή αντιαρματικών ναρκών (σείστηκε η γη, ένα χιλιόμετρο μακριά), συναντάμε τον απίθανο συνταγματάρχη Abduni και, ενώ έχουμε σταματήσει για φαγητό, μας επισκέπτεται αυθορμήτως μια καμήλα!
Δε γουστάρω πορτοκάλια ρε τρελο-Ρώσε...

Δε γουστάρω πορτοκάλια ρε τρελο-Ρώσε...

Αυτός με το μήλο φαίνεται σοβαρός...

Αυτός με το μήλο τουλάχιστον φαίνεται σοβαρός...

  • Η 29η περιπολία, 7 Ιουνίου: όπου, σε μια διαδρομή που κάνουμε σπάνια, συναντάμε λευκούς αμμόλοφους…

135

  • Επισκέψεις: ο Κινέζος Στρατηγός, ο Ιρλανδός Διευθυντής Σχεδίων & Επιχειρήσεων
"Πώς πάμε; Όλα καλά;" - "Όλα καλά στρατηγέ"

"Πώς πάμε; Όλα καλά;" - "Όλα καλά στρατηγέ"

Φωτογραφία από εγκυκλοπαίδεια, στο λήμμα "πρώην κολλεγιόπαις του Cambridge"

Φωτογραφία από εγκυκλοπαίδεια, λήμμα "πρώην κολλεγιόπαις τού Cambridge"

Τα βρήκαμε αμέσως με τον Ιρλανδό...

Τα βρήκαμε αμέσως με τον Ιρλανδό...

So long, amigo...

So long, amigo...

Φίλοι με τον Enam (και τέλος συνεργασίας...)

Φίλοι με τον Enam (και τέλος συνεργασίας...)

  • Κανάρια, Lanzarote – τοπία, αρχιτεκτονική και περίεργα
Manrique ξανά...

Manrique ξανά...

Η μίνι έρημος στο Corralejo του Fuerteventura

Η μίνι έρημος στο Corralejo τού Fuerteventura

"Κάπου σε ξέρω εσένα;;;"

"Κάπου σε ξέρω εσένα;;;"

Δεν είναι στο Πήλιο, είναι στο Santiago του Cabo Verde...

Δεν είναι στο Πήλιο, είναι στο Santiago τού Cabo Verde...

Θυμίζει το Περού των Ίνκας;

Θυμίζει το Περού των Ίνκας;

* * *

Επιστροφή στο Oum Dreyga…

Naves: Εργασία & Χαρά (ή Μεγάλη Μπουκιά Φάε, Μεγάλη Κουβέντα Μην Πεις - το πρωί πριν ξεκινήσουν καυχιόταν ότι δεν έχει κολλήσει ποτέ ως οδηγός...)

Naves: Εργασία & Χαρά (ή Μεγάλη Μπουκιά Φάε, Μεγάλη Κουβέντα Μην Πεις - το πρωί πριν ξεκινήσουν καυχιόταν ότι δεν έχει κολλήσει ποτέ ως οδηγός...)

Μην ξεχνιόμαστε...

Μην ξεχνιόμαστε...

Τα λέμε από το Oum Dreyga...

Τα λέμε από το Oum Dreyga...

Pico de Fogo

Pico de Fogo

Τίποτα δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για τη συνάντηση με το ηφαίστειο του Fogo.

Διαβάζεις στον οδηγό για “extraordinary, unearthly, black-lava landscape”… Ανεβαίνεις στο χωριό, στο Chã das Caldeiras, τα μάτια σου βλέπουν τη μαύρη γη, αλλά αρνείσαι να το πιστέψεις, τα μάτια και το μυαλό σου χρειάζονται χρόνο…

Χρόνο που δεν τον έχω – ξεκινάω αμέσως με τον Fernando για την αναρρίχηση

Είμαι τυχερός, πολύ τυχερός: πεντακάθαρη μέρα, καθόλου ομίχλη, χαλαρό αεράκι… κάθε τόσο σταματάω και κοιτάω κάτω… “what is this place? what kind of beauty is this?” ρωτάω και ξαναρωτάω τον Fernando…

Ο Fernando δεν μιλάει αγγλικά, αλλά φυσικά καταλαβαίνει… χαμογελάει…

Στην κορυφή σε δυόμισι ώρες…

DSC00997

2829 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας… 1000 μέτρα από κάτω μου ο κρατήρας… στην προέκταση του κρατήρα τα σύννεφα… κάτω από τα σύννεφα ο ωκεανός…

Με τον καιρό, ίσως μου έρθουν οι λέξεις. Ίσως… Αλλά όχι τώρα, λυπάμαι…

Η κατάβαση είναι καταπληκτική, χοροπηδάμε βουλιάζοντας μέχρι την κνήμη στο μαλακό αμμοχάλικο.

Μπύρες στην Cooperativa…

Γυρίζω στο São Filipe και κανονίζω να πάω να μείνω στον κρατήρα για δυο μέρες.

Ανεβαίνω πάλι την επόμενη μέρα, με τον Francis, έναν γερμανόφωνο από τη βόρεια Ιταλία, τεχνικό σύμβουλο για τον τρύγο.

Otherwordly...

Otherworldly...

Οι άνθρωποι του κρατήρα φυτεύουν αμπέλια, παράγουν απίθανο κρασί… και λίγο πιο κάτω, στο Mosteiros (Μοναστήρι), καλλιεργούν τον φημισμένο καφέ τού Fogo.

Αυθόρμητο μουσικό session στο μπαρ τής Cooperativa… Ύπνος κατά τις δέκα, στο σπίτι τού Fernando – το χωριό δεν έχει ηλεκτρισμό, ούτε τρεχούμενο νερό…

DSC01053

Έγερση κατά τις έξι – χαμηλή νέφωση και αέρας τού διαβόλου… χώμα σηκώνεται στον αέρα και με μαστιγώνει, όπως στην έρημο…

όπως στην έρημο

* * *

Η Δυτική Σαχάρα απέχει από την Ευρώπη 45 λεπτά, όσο κάνει το αεροπλάνο από το Laayoune μέχρι το Las Palmas των Καναρίων Νήσων.

Φτάνω αμήχανος, εντελώς αμήχανος… Η έρημος έχει μπει μέσα μου, έχω αγριέψει, σχεδόν φοβάμαι τον κόσμο… (και γιατί οι δρόμοι δεν έχουν άμμο;;;)

Ωραία, ήρθα, και τώρα τι κάνω;

Ωραία, ήρθα, και τώρα τι κάνω;

Βγάζω τη μηχανή, φωτογραφίζω, και βιάζομαι να τη βάλω πίσω στη θήκη, να μην την καταστρέψει η άμμος και ο αέρας (δεν έχει άμμο εδώ, ηλίθιε… χαλάρωσε…)

Χαλαρώνω, ή τουλάχιστον προσπαθώ… Περιφέρομαι σαν χαμένος στο Las Palmas όλο το Σάββατο, βουτάω στον ωκεανό, και την Κυριακή το πρωί παίρνω το αεροπλάνο για το Lanzarote…

* * *

Οδοιπορικό στο Lanzarote σημαίνει οδοιπορικό στο έργο τού César Manrique, του ντόπιου μοντερνιστή καλλιτέχνη που επρόκειτο να χρησιμοποιήσει ως καμβά του όλο το νησί, την ασύγκριτη, όπως θεωρούσε, ομορφιά τού Lanzarote.

Στο σπίτι του Manrique

Στο σπίτι του Manrique

Πρώτος σταθμός το σπίτι του, μέσα στα πεδία τής λάβας, στο Tahiche… υπόγεια δωμάτια στις φυσαλλίδες τού αέρα που παγιδεύτηκαν μέσα στη λάβα, πισίνα…

O Manrique σκοτώθηκε εδώ, σε τροχαίο, τον Σεπτέμβριο του 1992.

Δεύτερος σταθμός, το εστιατόριο Lagomar, στο Nazaret, σχεδιασμένο από τον Manrique για λογαριασμό τού Omar Sharif (ο οποίος λένε ότι το έχασε σε ένα παιχνίδι bridge).

Cueva de los Verdes (χαλάρωσε είπαμε...)

Cueva de los Verdes (χαλάρωσε είπαμε...)

Α'ιθουσα συναυλιών @ Cueva de los Verdes

Αίθουσα συναυλιών @ Cueva de los Verdes

Τρίτος σταθμός, οι σπηλιές Cueva de los Verdes – με μια αίθουσα συναυλιών και ένα εντυπωσιακό θέαμα στο τέλος, για το οποίο θα σεβαστώ την “απαγόρευση” αποκάλυψης.

Τέταρτος σταθμός, τα Jameos del Aqua, ηφαιστειακά σπήλαια, τα οποία διαμορφώθηκαν ευφυώς από τον Manrique σε εστιατόριο-μπαρ, με πισίνα και χώρο συναυλιών καταπληκτικής -λένε- ακουστικής 600 θέσεων.

Διανυκτέρευση στην Arrieta, άψογη συνεννόηση με τον πανδοχέα, τον γηραιό Raphael, στα ισπανικά, μπάνιο -ξανά- στον ωκεανό, αγενείς τύποι στο beach bar.

Το μπαρ στο Mirador del Rio

Το μπαρ στο Mirador del Rio

Την επόμενη μέρα – Miradol del Río, θέα απέναντι, στην Isla Graciosa, και μετά ξανά στην έρημο…

…στην ηφαιστειακή έρημο των Montañas del Fuego

* * *

Πίσω, στο Fogo…

Περιφέρομαι, φωτογραφίζω

Μετά το φαγητό, συναντάω τυχαία τον Jorge, τον οδηγό που με ανέβασε την πρώτη μέρα. Στο μυαλό μου γίνεται το κλικ…

Του δίνω το μεγάλο σάκο μου να τον γυρίσει στο São Filipe, και με το σακίδιό μου ξεκινάω να κατέβω με τα πόδια στο Mosteiros

DSC01111

Διαδρομή πάνω από τα σύννεφα…

Επί σχεδόν τρεις ώρες συνεχώς κατεβαίνω… Τα πόδια μου έχουν διαλυθεί…

* * *

DSC00982

Την άλλη μέρα, στη μαύρη παραλία τού São Filipe…

Αναλογίζομαι την Ισλανδία, την κεντρική Αυστραλία… προσπαθώ να φανταστώ τι λογής μύθους θα είχε γεννήσει αυτή η γη αν υπήρχαν γηγενείς, αν τα νησιά δεν ήταν ακατοίκητα όταν έφτασαν εδώ οι πρώτοι Ευρωπαίοι…

Μύθοι τής Δημιουργίας, μύθοι θεών που χτίζουν τον κόσμο με φωτιά και στάχτη… θεοί ηφαιστειακοί, ωκεάνιοι, θεοί των νεφών και των ανέμων… κοιμώμενοι Τιτάνες μέσα στη μαύρη λάβα κάνουν τα αμπέλια να ευδοκιμούν… φύλακες τών περασμάτων κρατούν τους παρείσακτους μακριά από τους ιερούς τόπους…

Ξαπλώνω στην άμμο… ακούω τα κύματα του ωκεανού… κλείνω τα μάτια και βλέπω τη Βιβλιοθήκη τής Βαβέλ… έναν τόμο με τίτλο Fogo – Μυθολογίες τού ηφαιστείου

Δεν μπορώ να διακρίνω το όνομα του συγγραφέα…