Washington DC και Maryland, Σαλβαδοριανοί και Πολωνοί

13 Νοεμβρίου , 2010

(Στις 2 Νοεμβρίου έφυγα για επαγγελματικό ταξίδι στις ΗΠΑ. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, όταν η δουλειά τελείωσε δεν γύρισα, αλλά ξεκίνησα για μια περιήγηση στις ερήμους των νοτιοδυτικών πολιτειών τής Αμερικής. Τα συμβάντα και οι εντυπώσεις στα επόμενα ποστ.)

. . .

H Washington δεν μοιάζει καθόλου με τη Νέα Υόρκη – τεράστιοι ανοιχτοί χώροι, καθόλου ουρανοξύστες και η αμερικανική ιστορία να σε παραμονεύει σε κάθε σου βήμα.

Lincoln Memorial, Arlington Cemetery, Korea Memorial, Vietnam Memorial… Και κάπου πίσω ο Λευκός Οίκος, περιμετρικά αποκλεισμένος μετά την 11η Σεπτεμβρίου…

Welcome to the political capital of the world.

Korea Memorial

Στην αποστολή αποδείχθηκα τουρίστας. Δεν είχα αντικείμενο, και μια και οι Αμερικανοί είχαν βάλει αριθμητικό όριο στους συμμετέχοντες στις εργασίες (περικοπές στα γεύματα εργασίας!), στην ουσία μετά την πρώτη μέρα, και την επίσκεψη στην πρεσβεία, καθόμουνα.

Δεν είναι ότι με πειράζει να κάθομαι. Αλλά με πειράζει να μην με αντιμετωπίζουν ως επαγγελματία…

Από τις ενδιαφέρουσες στιγμές, όταν πήγαμε με το αφεντικό για βιβλία στο Barnes & Noble του Georgetown.

Αποδείχθηκε βιβλιοφάγος…

. . .

Λίγο μετά την άφιξή μου, πήρα ένα μήνυμα από τον Santiago Mendez, παλιό φίλο και σύντροφο από το Oum Dreyga. Τίποτα προσωπικό, από αυτά τα email με αστείο περιεχόμενο που τα προωθείς σε γνωστούς και φίλους. Αλλά δεν το είχε ξανακάνει.

Του έστειλα μια σύντομη απάντηση, εξηγώντας πού είμαι και τι κάνω.

Την επόμενη μέρα, μου έστειλε και άλλο:

Ηey MOFA,

give me your phone or call me. I’m attending the Naval Command College at Newport, Rhode Island, my phone is […], call me in the afternoon because in the morning I’m in classes, there is an officer from Greece too… take care and I look foward to your call or in  any case give me a phone number and will call you

Santiago

. . .

Κι έτσι, μια που αποδείχθηκε ότι είχαμε μειώσει την απόσταση Ελλάδα – Ελ Σαλβαδόρ σε μερικές εκατοντάδες μίλια, έκανα εκείνη την κίνηση που του χρώσταγα από τον Σεπτέμβριο του 2009.

Τον πήρα τηλέφωνο.

. . .

“Mr Santiago Mendez?”

“Si…”

“The well-known motherfucker from teamsite Oum Dreyga, Western Sahara?”

“Hey… mofa!… no… mofo!

“Now you get it right…”

“Hey man… Good to hear you!!”

“Me too, mate, me too… How are you doing?”

. . .

Τον περασμένο Δεκέμβριο, ένα μήνα πριν τελειώσει από τη Δυτική Σαχάρα, έγινε αντιπλοίαρχος. Τώρα περνάει τη ναυτική σχολή πολέμου των ΗΠΑ. Θα είναι εδώ όλο το χρόνο, μαζί με την οικογένειά του.

Του λέω τα δικά μου σχέδια.

“Πήγα στο Grand Canyon”, μου λέει, “είναι απίθανα. Και θα θυμηθείς το Oum Dreyga… ειδικά το τοπίο στον υποτομέα Guelta Zemmour…”

“You mofo… θυμάσαι ακόμα τα ονόματα των υποτομέων;”

“Man, όσο περνάει ο καιρός… και το έχω συζητήσει και με άλλους…”

Κάνει μια παύση.

“… ήταν πολύ δυνατή εμπειρία… από τις καλύτερες της ζωής μου ίσως…”

Του τη λέω: “Καλά, εσύ την κοπάνησες και νωρίς από το φυλάκιο, και πήγες και μαλακιζόσουνα στο Tindouf!”

“Ναι… μεγάλη μαλακία… όταν έφυγα δεν φανταζόμουνα ότι θα μου έλειπε το Oum Dreyga, αλλά μου έλειψε… κάθε μέρα ευχόμουνα να γύριζα πίσω… αλλά εσύ… εσύ mofo άκουσα ότι έγινες διοικητής…”

“Ε, αφού φύγατε όλοι και με αφήσατε εκεί…”

“Hey… είμαι σίγουρος ότι ήσουν […]”

“Ό,τι και να ήμουν, αυτό είναι πίσω μου τώρα… Και κοιτάω μπροστά…”

… αλλά ανάθεμα αν βλέπω τίποτα…

. . .

Αφού τα είπαμε λίγο ακόμα, και με έβαλε να του υποσχεθώ ότι θα τον ξαναπάρω πριν φύγω για Ελλάδα, κλείσαμε εν μέσω αμοιβαίων διαβεβαιώσεων για το πόσο χαρήκαμε που μιλήσαμε.

Νομίζω το εννοούσαμε…

Με τον Santiago, τότε υποδιοικητή, στο αποχαιρετηστήριο πάρτυ του πριν φύγει από το Oum Dreyga για τη θέση συνδέσμου στο Tindouf της Αλγερίας - Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

* * *

Εκτός από το αφεντικό, που έφυγε Παρασκευή 5 Νοεμβρίου –τη μέρα που έκλεινα τα 41–, η υπόλοιπη αποστολή αναχώρησε τo Σάββατο.

Τους αποχαιρέτησα στο ξενοδοχείο, και πήγα να μείνω με τον κουμπάρο μου λίγο παραδίπλα, στο Maryland.

. . .

University of Maryland, Robert H. Smith School of Business. Ο πρώην πρύτανης, ο οποίος ήταν πετυχημένος επιχειρηματίας πριν τον καλέσει η κυβέρνηση να δουλέψει μαζί τους στην Washington, και από εκεί βγήκε στην σύνταξη, πριν το πανεπιστήμιο τον καλέσει (…) και του ζητήσει να αναλάβει πρύτανης, αναζητώντας τρόπους να αναβαθμίσει το ίδρυμα, πήγε και βρήκε τον Robert H. Smith, επίσης επιτυχημένο επιχειρηματία και εκατομμυριούχο. Ο τελευταίος άνοιξε το πορτοφόλι του και προσέφερε 15 εκατομμύρια δολάρια. Το αποτέλεσμα ήταν η ραγδαία άνοδος του business school, αφού πλέον ήταν ικανοί, μεταξύ άλλων, να προσελκύσουν δυνατούς καθηγητές και να υποστηρίξουν υποσχόμενους φοιτητές μέσω υποτροφιών.

Ο Γιώργος είναι assistant professor. Μένει στη Bethesda, όπου μια τελευταία στατιστική αποκάλυψε ότι το 85% του ενήλικου πληθυσμού έχει τουλάχιστον έναν μεταπτυχιακό τίτλο.

Λίγο αργότερα, στο δρόμο, βλέπω τον οδηγό του μπροστινού αυτοκινήτου να ανοίγει το παράθυρο και να πετάει έξω ένα άδειο πακέτο από τσιγάρα…

. . .

Καθόμαστε με το Γιώργο στο γραφείο του. Μου λέει ιστορίες, για το πώς μπέρδεψαν το όνομά του στο αεροδρόμιο του L.A. και τον φώναζαν για άμεση επιβίβαση, αλλά με λάθος όνομα.

“Καλά”, λέω, “δεν έχεις και κανένα δύσκολο όνομα στην προφορά”.

Σκέφτεται λίγο. “Είναι δύσκολο”, λέει. “Με περνάνε συνέχεια για Πολωνό. Με φωνάζουν Dr Skoulaski…

(Στο επόμενο: Las Vegas)

Advertisements

3 Σχόλια to “Washington DC και Maryland, Σαλβαδοριανοί και Πολωνοί”

  1. Eλένη said

    Χρόνια πολλά, αγαπητέ ερημοναύτη!
    Always a pleasure reading you.

  2. Pep Friday said

    Hell yeah bojornooou Mr Skoulaski.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: